چرا کودکتان صبحانه نمی خورد؟

 

برخی از کودکانی که به مدرسه می روند یا اصلاً صبحانه نمی خورند، یا خیلی کم یا بسیار باعجله صبحانه می خورند. در حالی که پس از ۱۱ تا ۱۲ ساعت بی غذایی، در واقع برای آغاز روز و پیشگیری از دل ضعفه ـ که مانع فعالیت کودک می شود ـ بدن به انرژی زیادی نیازمند است. بزرگسالان به صبحانه متعادلی نیاز دارند، ولی نیاز کودکان در حال رشد به پروتئین، گلوسید، ویتامین و مواد معدنی بسیار زیاد است بسیاری از کودکانی که به مدرسه می روند به این دلیل صبحانه نمی خورند، چون از سنین قبل از رفتن به مدرسه و دوران خردسالی عادت به خوردن صبحانه نکرده اند.

راه حل های زیر به شما کمک می کند که کودک خود را از همان دوران خردسالی به مرور زمان به خوردن صبحانه عادت دهید.

ـ سعی کنید برای کودکتان الگوی خوبی باشید. کودکان از والدین خود تقلید می کنند بنابراین طوری رفتار کنید که از کودکتان انتظار دارید. اگر شما صبحانه نخورید، او هم نمی خورد. همگی با هم و به شکل خوشایند و بدون عجله غذا را صرف کنید. سعی کنید از صبحانه لذّت ببرید و نشان دهید که واقعاً خوشحالید. اگر با وجود نشان دادن یک الگوی خوب، هنوز کودک از خوردن صبحانه امتناع می ورزد، آن را تبدیل به یک درگیری شدید خودتان نکنید بلکه به شگردها و راهکارهای دیگر بیندیشید.

ـ اگر کودک شما غذاهای معمول را نمی خورد، غذاهای دیگر را امتحان کنید.

برای کودک شیر تهیّه کنید و به او اجازه دهید که فقط غذای مایع بخورد یا سیب زمینی سرخ شده را با یک لیوان شیر به او بدهید. وقتی کودک از نظر تغذیه ای تأمین می شود، شکل غذای داده شده اهمیتی ندارد.

بعضی والدین اصرار دارند که هرچه خودشان می خورند، کودکشان هم، همان را بخورد. مثلاً چای شیرین با پنیر می خورند یا اینکه روی هلیم خود شکر می ریزند و با زور و اجبار از کودک خود می خواهند که آنها را بخورد. این در حالی است که کودک دوست ندارد. نتیجه آن که کودک از خوردن صبحانه بیزار می شود.

در کل کودک می تواند هرچه خواست بخورد و دلیلی ندارد که او مانند بقیه عمل کند. کودکانی وجود دارند که پنیر را با مربا می خورند در حالی که این برخلاف سلیقه و ذائقه اکثر مردم است. هدف این است که به نوعی کودک را به خوردن صبحانه علاقه مند کنید، نه اینکه وی را از خوردن صبحانه متنفر سازید.

ـ والدین باید در حد امکانات خود سر میز صبحانه از غذاهای مختلف استفاده کنند و غذاهای جدیدی را هرچند وقت یک بار به برنامه صبحانه اضافه کنند تا از یکنواختی جلوگیری شود. اگر کودک شما ناگهان از خوردن غذایی که قبلاً دوست داشت، امتناع می ورزد به زور آن را به او ندهید. برای مدتی آن را کنار بگذارید و سپس به تدریج و با ظرافت، مجدداً آن را به برنامه غذایی اضافه کنید. برای صبحانه روی غذای مشخصی تعصب نداشته باشید.

ـ سعی کنید زمان کافی را برای یک صبحانه مفرح در نظر بگیرید تا صبحانه برای کودک لذتبخش شود. به عنوان مثال کودکان خردسال از این که لیوان و فنجان مخصوص به خودشان را داشته باشند، لذّت می برند. آن ها از این که با تزئین قسمتی از نان با مقداری پنیر و درست کردن یک شکل و آراستن سفره شرکت کنند، سرگرم می شوند. به کیک صبحانه کرم اضافه کنید و با شکلات، روی آن شکل های جالبی بکشید تا کودکان از خوردن آن لذّت بیشتری ببرند. در سفره صبحانه از نان های فانتزی متنوع استفاده کنید.

ـ موقع صرف صبحانه با کودک همراه باشید. کودکان خردسال نباید هنگام صبحانه تنها رها شوند. حتّی کودکان بزرگتر نیز دوست دارند همراهی داشته باشند. اگر نمی توانید هنگامی که کودک صبحانه می خورد، با او سر میز بنشینید، در اتاق بمانید و به او یک «همراه صبحانه خوردن» بدهید تا سر میز با او بنشیند. معمولاً یک عروسک یا حیوان پارچه ای برای این کار مناسب است، ولی حتّی وسایل جالبی نظیر رادیو، تلویزیون یا کتاب مصور نیز ممکن است همین تأثیر را داشته باشد. اگر گهگاه کودک زیر نظر شما هنگام صرف صبحانه تلویزیون تماشا کند، اشکال ندارد با این حال باید مراقب باشید که این کار به صورت یک عادت درنیاید.

ـ دانه های خوراکی را بسته بندی کنید. یک نمونه دانه خوراکی (مثل ذرت بو داده) را با کمک کودک خود انتخاب کنید و سپس آن را به اندازه های مناسب داخل کیسه های پلاستیکی تمیز بریزید. در هر بسته یک جایزه مانند عکس برگردان، بلیت رفتن به مکان دیدنی مثلاً باغ وحش یا موزه بگذارید. کودک هنگامی جایزه را می برد که تمامی غذا یا مقدار معینی از آن را که قبلاً روی آن توافق شده است، بخورد.

ـ با کودک ساختمان بازی کنید. در ازای هر لقمه ای از صبحانه که کودک شما می خورد، به او یک تکه ساختمان اسباب بازی بدهید. هنگامی که کودک صبحانه اش را خورد، می توانید از این تکه ها برای ساختن یک قلعه استفاده کنید. یا این که اگر کودک دوست دارد اجازه دهید که موقع صرف صبحانه تکه تکه، قلعه را بسازد.

ـ خورشید بکشید. به کودک اجازه دهید هر بار که یک لقمه غذا می خورد، با ماژیک روی یک تکه کاغذ خط بکشد. او را تشویق کنید در حالی که غذای خود را می خورد، یک منظره را تمام کند. روی یک تکه کاغذ، منظره خورشید را بکشید و از او بخواهید با هر لقمه، یک شعاع نورانی به خورشید اضافه کند. اگر این عمل را به صورت پیوسته انجام دهید، می تواند هر روز شعاع های بیشتری را به خورشید اضافه کند و و هنگامی که خورشید بسیار تابان شد، کودک شما یک جایزه مانند رفتن به پارک را خواهد برد.

ـ زمان بگیرید... برای این که به کودکانی که کند غذا می خورند انگیزه بدهید، ساعت را روی زمانی که کودک باید صبحانه اش را تمام کند، تنظیم کنید و او را برانگیزید که قبل از به صدا درآمدن زنگ، صبحانه اش را تمام کند. سپس به تدریج زمان را کوتاهتر کنید و برای این منظور هر روز یک تا دو دقیقه زمان را کوتاه تر کنید تا اینکه به یک زمان قابل قبول برای پایان دادن صبحانه دست پیدا کنید.

ـ زمان صرف صبحانه موقع خوبی برای آموزش فلسفه های جهان شمول، یا آداب معاشرت نیست. زمان صرف صبحانه موقع مناسبی است تا به کودکان بفهمانیم که خانه آنها یک آشپزخانه و اتاق غذاخوری با جوی خوشایند و غذای خوب دارد. به طوری کلی، زمان صرف صبحانه زمان مناسبی برای صحبت های طولانی نیست. هنگام صبح، والدین یا کودکان اغلب خواب آلود و بدخلق هستند و بگومگوها ممکن است به راحتی به اوقات تلخی و عصبانیت منتهی شوند.

ـ به کودک اجازه دهید که در برنامه ریزی صبحانه کمک کند. اگر به کودک خود اجازه دهید که در تنظیم برنامه هفتگی صبحانه کمک کند یا این که هنگام خریدن لوازم صبحانه شما را همراهی کند، با علاقه بیشتری سر میز صبحانه حاضر خواهد شد.

ـ اگر فرزند شما صبح ها بی اشتهاست، وقتی از خواب بیدار می شود، یک لیوان آب قند به او بدهید. اغلب این کار مؤثر واقع می شود و او نیم ساعت بعد ابراز گرسنگی می کند.

ـ سعی کنید صبحانه را مختصر کنید. اگر کودک شما ناهار را به صبحانه ترجیح می دهد، به او یک صبحانه مختصر و یک ناهار مفصل بدهید. این برنامه در حالتی که صبحانه انرژی کافی را برای صبح فراهم کرده است و تا هنگام صرف ناهار، کودک از نظر انرژی کمبود ندارد، مشکلی ایجاد نمی کند.

به طور کلی، نخوردن صبحانه در میان دانش آموزان تأثیر سویی بر کاهش انگیزش به درس و نیز دقت و تمرکز دانش آموزان دارد، که با ایجاد روش های توسعه فرهنگ سازی و اطلاع رسانی و نیز بسط ارتباطات مستمر خانه و مدرسه به نتایج بسیار مطلوبی می توان رسید.

این وبلاگ درآدرس http://mashghemehr.blogfa.com  به روز رسانی می گردد

/ 17 نظر / 18 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فاطمه

سلام مادرم مارا از همان بچگی عادت داده که صبح زووود پاشیم سفره پهن کنیم و صبحانه بخوریم و این شده یک عادت رسمی برایمان که اگر صبحانه نخوریم سردرد و شکسته میشیم تا شب و بهترین سفره مان هم همان سفره صبحانه است که همه دور هم و با چه اشتهایی صبحانه میل میکنیم

نجمه

سلام وب بسیار خوب و آموزنده ای دارید با تبادل لینک موافقم لینک شدید

رضا اسدی

تمامی بغض هایم را به آسمان سپردم خدا بخیر کند باران امروز را

پوریا

[گل][گل][گل]تقدیم به شما[گل][گل][گل]

شکوفه

سلامتیه اون پسری که... 10سالش بود باباش زد تو گوشش هیچی نگفت... .2سالش شد باباش زد تو گوشش هیچی نگفت.... 30سالش شد باباش زد تو گوشش زد زیر گریه...!!! باباش گفت چرا گریه میکنی..؟ گفت: آخه اونوقتا دستت نمیلرزید...!

ضاد

سلام مطلب بسیار جالبی بود استفاده کردم خدا قوت [گل][لبخند]

زهرا

سلام دوست عزیز، وبلاگ شما هم بسیار خوب و عالی ست و از این که می بینم هدفمند و پرمحتواست به شما تبریک و خسته نباشید می گویم.

محسن نژاد

سلام آقاي جوادي منش نخوردن صبحانه كودكان يك معضلي براي خانواده هاست . از اوليا خواستيم با كمك هم در مدرسه سفره صيحانه را بچينند . وقتي اين مراسم برگزار شد اوليا با تعجب مي ديدند فرزندانشان خيلي با اشتها و بدون كمك يا بهونه گيري صبحانه خود را كامل خوردند. خوردن صبحانه بطور دسته جمعي بيشتر به آنان لذت مي دهد اما متاسفانه به دليل مشغله كاري بندرت خانواده در جمع يكديگر به خوردن صبحانه و ناهار و... مي پردازند[گل]

فرخ زاد

سلام ممنونم شما هم وبلاگ عالیه موفق باشید ضمنا با افتخار لینک شدید لطفا با نام تقدیم به کودکان دیروز امروز فردا لینک نمایید ممنون